Dbamy o zdrowsze życie psów i kotów.

Jak socjalizować psa po okresie izolacji?

Two dogs meeting outside whilst on a walk
Jeśli podczas obowiązywania obostrzeń zmuszeni jesteśmy poddać się samoizolacji lub nie wychodzimy z domu tak często jak byśmy sobie tego życzyli, zanim wrócimy do normalności, konieczna może okazać się ponowna socjalizacja psa.

Podczas pandemii spędzamy w domu więcej czasu niż zazwyczaj. Wiele osób zdecydowało się w związku z tym na zakup lub adopcję psa. Chociaż ten dodatkowy czas spędzany wspólnie z czworonogiem pomaga wzmacniać łączącą nas więź i ułatwia proces szkolenia, oznacza także mniej okazji do eksplorowania otoczenia i doświadczania bodźców płynących ze świata zewnętrznego.

Nawet dobrze zsocjalizowane psy mogą zauważyć zmiany spowodowane obecną sytuacją – np. większą liczbę biegaczy i rowerzystów spotykanych w trakcie spacerów. Ich uwagę zwrócą też zapewne ludzie w maseczkach, ponieważ z częściowo zakrytą twarzą wysyłamy psom zupełnie inne sygnały wzrokowe, na podstawie których rozpoznają często nasze emocje.

Dlatego w miarę powrotu do normalności, staraj się przygotować psa do zmian, jakie mają wkrótce nastąpić poprzez stopniowe zapoznawanie go lub ponowne przyzwyczajenie do określonych bodźców i doświadczeń.

Person jogging past a dog outside illustration

Dlaczego tak ważna jest socjalizacja psa?  

Socjalizacja to proces zaznajamiania szczenięcia z sytuacjami i bodźcami, z jakimi będzie stykać się w codziennym życiu. Każde nowe doświadczenie jest częścią tego procesu i uczy psa komunikować się z otoczeniem. Elementami socjalizacji mogą być spotkania z nowymi osobami i innymi psami, jazda samochodem, słuchanie dźwięku włączonej suszarki do włosów lub po prostu odwiedzanie różnych nowych miejsc.
Odpowiednia socjalizacja pomaga psu osiągnąć równowagę emocjonalną i cieszyć się życiem, uczy go samodzielności i pewności siebie w różnorodnych sytuacjach oraz sprawia, że staje się bezproblemowym towarzyszem człowieka.
Author
— Waltham Pet Care Science Institute

Główny okres socjalizacji przypada na kilka pierwszych tygodni życia szczenięcia, nie oznacza to jednak, że należy jej zaniechać po osiągnięciu przez psa dorosłości. Braki socjalizacyjne sprawiają, że w nowych sytuacjach psy mogą reagować lękiem lub wręcz agresją na wszystko, czego wcześniej nie doświadczyły.

Kiedy rozpocząć trening socjalizacyjny?

Psy są najbardziej otwarte na nabywanie nowych doświadczeń pomiędzy 3 a 14 tygodniem życia. W tym okresie szybko wchodzą w interakcje z innymi i są szczególnie wrażliwe na płynące z otoczenia bodźce.

Chociaż te wczesne doświadczenia odgrywają ogromną rolę w kształtowaniu równowagi emocjonalnej psa, to socjalizacja nie kończy się wraz z osiągnięciem przez niego wieku 14 tygodni. Pies uczy się przez całe życie, a jego reakcje na znajome sytuacje mogą ulegać zmianie, np. młody pies może lubić jazdę samochodem, ale pod wpływem jakiegoś nieprzyjemnego zdarzenia zaczyna się jej później bać.

Również dorosłe psy, niedostatecznie zsocjalizowane w okresie szczenięcym, mogą nauczyć się nowych zachowań i poczuć bardziej swobodnie w sytuacjach, które wcześniej były dla nich stresujące. Nad ich socjalizacją pracuje się jednak inaczej niż ze szczeniętami.

Socjalizacja szczeniąt

Jeśli nie masz pewności czy Twoje szczenię jest gotowe do rozpoczęcia treningu, skonsultuj się z lekarzem weterynarii, który pomoże Ci podjąć właściwą decyzję (w oparciu o wiek psa i status jego szczepień).

Celem procesu socjalizacji jest dostarczenie szczenięciu jak najbardziej różnorodnych wrażeń, zanim ukończy 14 tydzień życia, poprzez ekspozycję na działanie bodźców wzrokowych, słuchowych, dotykowych i zapachowych pochodzących z jego otoczenia.

Każda nowa interakcja z psem, człowiekiem lub elementami środowiska będzie punktem odniesienia w późniejszym życiu zwierzęcia. Im więcej pozytywnych doświadczeń spotka go w okresie szczenięcym, tym bardziej komfortowo będzie czuł się po osiągnięciu dorosłości.

Jednak negatywne doświadczenia także będą mieć trwały wpływ na rozwój szczenięcia, dlatego zachowaj ostrożność i uważnie obserwuj jego zachowanie podczas każdej interakcji.

Jeśli, ze względu na obowiązujące teraz restrykcje, nie możesz wyprowadzać szczenięcia tak często jak chcesz, zacznij od noszenia go po najbliższej okolicy na rękach, zabierz w odwiedziny do przyjaciół (pod warunkiem, że to dozwolone) lub zorganizuj spotkanie ze znajomymi psami, co do których masz pewność, że są dobrze wychowane i przeszły komplet szczepień.

Konieczność zachowania dystansu społecznego sprawia, że socjalizowanie szczeniąt i dorosłych psów jest teraz trudniejsze niż dotychczas, ale wciąż możecie razem obserwować świat oraz wchodzić w interakcję z ludźmi i innymi psami z bezpiecznej odległości.

Staraj się dostosować tempo i intensywność treningu do możliwości szczenięcia. Niektóre szczenięta są z natury bardziej nieśmiałe, dlatego nigdy nie należy ich zmuszać do próbowania czegoś, z czym nie czują się komfortowo. W razie jakichkolwiek wątpliwości zwróć się po indywidualną poradę do lekarza weterynarii.

Owner taking dog for a walk

Socjalizacja psów dorosłych

Niestety, nie każdy pies przechodzi prawidłową socjalizację w okresie szczenięcym.

Może zdarzyć się, że adoptujemy starszego psa, który nie był dotąd wyprowadzany, albo szczenię, które za bardzo choruje, aby móc bez przeszkód poznawać otaczający je świat. Niektórzy zostali też zamknięci ze szczenięciem w czterech ścianach domu, np. z powodu kwarantanny.

Bez względu na przyczynę, niedostateczna socjalizacja psa na wczesnym etapie jego życia sprawi, że w przyszłości będzie reagował na to, czego nie zna z większą nieufnością. Nadal jednak możesz pomóc mu w lepszym radzeniu sobie z emocjami pod warunkiem, że wykażesz się dużą cierpliwością i konsekwencją.

Lęk społeczny u psów

Jeśli Twój pies reaguje nerwowo lub agresywnie, gdy w pobliżu znajdują się inne psy lub ludzie, np. szczeka lub szuka możliwości ucieczki, może wskazywać to na braki w socjalizacji.

Nowe zachowania mogą także rozwijać się z czasem lub pojawiać wraz ze zmianą dotychczasowej rutyny. Pies adoptowany podczas pandemii przyzwyczai się do ciągłej obecności opiekunów i może odczuwać lęk separacyjny, gdy zostanie sam. Po tak długim czasie przebywania w domu, może też stać się bardziej nieufny w stosunku do innych psów. Więcej informacji na temat lęku separacyjnego znajdziesz tutaj

Jak zsocjalizować dorosłego psa?

Pracując nad socjalizacją dorosłych psów należy być realistą. Nie zawsze da się nadrobić wszystkie zaległości okresu szczenięcego i sprawić, że pies będzie czuł się pewnie w każdej nowej dla niego sytuacji.

W zależności od tego, jaką przeszłość ma za sobą pies, Twoim celem może być po prostu oswojenie go z wystarczającą ilością bodźców, aby mógł poczuć się bezpiecznie tylko w swoim bezpośrednim otoczeniu.

Najważniejszą rzeczą do zapamiętania jest to, aby nie popędzać psa. Nie będzie on tak otwarty na nowe doświadczenia jak szczenię, dlatego musisz dostosować tempo pracy do jego możliwości.

Upewnij się także, czy pies nie cierpi z powodu bólu (np. wywołanego zapaleniem stawów) lub zaburzeń psychicznych, które mogą utrudniać socjalizację. Jeżeli masz takie podejrzenia, nie zwlekaj z zasięgnięciem porady lekarza weterynarii.

Najlepiej zacząć od małych kroków, w otoczeniu, które pies już zna i czuje się w nim komfortowo. Na przykład, podczas zapoznawania z przyjaciółmi i rodziną, zapnij psa na smycz i poproś, aby kolejne osoby podchodziły do niego pojedynczo, mówiąc cichym i spokojnym głosem. Niech każdy da psu zabawkę lub smakołyk, a jeśli zwierzę okazuje niepokój przerwijcie sesję i spróbujcie ponownie innym razem. Szanse na utrwalenie pożądanych zachowań wzrosną, pod warunkiem, że skojarzą się psu z czymś przyjemnym.

Wsparcie, pozytywne nastawienie i cierpliwość odegrają dużą rolę w socjalizacji Twojego psa – podobnie jak nagrody! Za każdym razem, gdy pies robi postępy lub stara się przełamać swoje lęki, nagradzaj go pochwałą, ulubioną zabawką lub smakołykiem. Pamiętaj tylko o kontrolowaniu ilości podawanych smakołyków i odpowiednim zmniejszeniu dziennej dawki żywieniowej, aby uniknąć przekarmiania psa.

Socjalizacja dorosłych psów może być czasochłonna i trudna. Nie zniechęcaj się jednak, ponieważ długoterminowe korzyści zarówno dla Ciebie, jak i dla psa będą warte poświęconego czasu i wysiłku. Wszystkie wątpliwości konsultuj z lekarzem weterynarii, który zapewni Ci wsparcie w zakresie socjalizacji szczeniąt i psów dorosłych.

  • Ogólne samopoczucie

Polub i udostępnij tę stronę

Powiązane artykuły
Adult Beagle running in water.

Zapewnienie psu chłodu latem

Uraz mechaniczny czy choroba wrodzona? 10 najczęstszych chorób oczu u psów

Uraz mechaniczny czy choroba wrodzona? 10 najczęstszych chorób oczu u psów

Zachowanie psa na spacerze

Zachowanie psa na spacerze