Siedzące szczenię rasy owczarek niemiecki, na białym tle, zdjęcie czarno-białe

Jak odczytywać zachowanie szczenięcia

Opiekun stanowi kluczowy element grupy społecznej szczenięcia i niezależnie od tego, czy szczenię stara się nawiązać a nim interakcję czy nie musi umieć rozpoznać znaczenie jego zachowania i sposób komunikowania się psa.

Mowa ciała szczenięcia

Szczenię w komunikacji z człowiekiem nie może używać słów, więc konieczne jest odczytywanie jego mowy ciała i rozpoznawanie w ten sposób jego emocji i potrzeb w danej chwili.

Czarne szczenię liżące twarz małego chłopca

Odprężenie

Postawa zrelaksowanego, spokojnego zwierzęcia jest punktem odniesienia do odczytywania jego mowy ciała. Znajomość mowy ciała spokojnego szczenięcia pozwala łatwo odnotować subtelne zmiany w jego zachowaniu.

1. Ogon

Ogon szczenięcia będzie najprawdopodobniej skierowany w dół, ale nie będzie znajdował się między kończynami. Jeśli zwierzę będzie zrelaksowane, może powoli merdać ogonem.

2. Pozycja

Gdy szczenię jest zrelaksowane, cała masa jego ciała jest równomiernie rozłożona między kończyny bez napięcia w ciele.

3. Uszy

Jeśli szczenię jest zrelaksowane, jego uszy znajdują się w pozycji neutralnej — nie są skierowane do przodu ani do tyłu.

4. Oczy

Powolne mruganie również może być oznaką tego, że szczenię czuje się zrelaksowane.

Czujność

Postawa odzwierciedlająca czujność pojawia się gdy coś zwróci uwagę szczenięcia. Nie jest to zawsze reakcja na coś nieprzyjemnego, a jedynie oznaka skupienia się szczenięcia na konkretnych obiektach i sytuacjach. Wiedząc o tym obserwuj zmianę zachowania szczenięcia, by mieć pewność, że czuje się komfortowo i pewnie w danej sytuacji.

1. Ogon

Szczenię będzie utrzymywało ogon w pozycji pionowej. Może również merdać ogonem.

2. Pozycja

Gdy szczenię jest czujne, jego ciało może być napięte. Może również nachylać się w kierunku tego, co przykuło jego uwagę, na przednich kończynach.

3. Uszy

Uniesione i delikatnie pochylone do przodu uszy to oznaka tego, że szczenię jest czujne. Jeśli szczenię ma oklapnięte uszy, zmiana ta może być bardziej subtelna.

4. Oczy

Czujne szczenię uważnie obserwuje to, co przykuło jego uwagę.

5. Pysk

Czujne szczenię często ma całkowicie zamknięty pysk.

Zabawa

Szczenięta często pokazują nastrój do zabawy przyjmując charakterystyczną pozycję ukłonu. Poza tym chęć do zabawy szczenię prezentuje energicznymi skokami i bieganiem. Właściwe odczytanie takiej mowy ciała psa i zachęcane go do zabawy to najlepszy moment na porcję aktywności fizycznej i psychicznej.

1. Ogon

Wesołe szczenię może podnieść ogon i nim merdać.

2. Pozycja

Kładzenie przednich łap na ziemi i unoszenie zadu lub szybkie zmiany zachowania, takie jak pogoń i zapasy, mogą wskazywać na to, że szczenię jest wesołe.

3. Uszy

Postawione uszy oznaczają, że szczenię jest gotowe do zabawy. Jeśli szczenię ma oklapnięte uszy, zmiana ta może być bardziej subtelna.

4. Dźwięki

Jeśli szczenię jest podekscytowane, może szczekać podczas zabawy.

5. Pysk

Wesołe szczenięta często mają otwarty pysk i wystawiony język.

Strach

Szczególnie ważna jest umiejętność rozpoznawania strachu i niepokoju u szczenięcia. Jeśli szczenię jest przestraszone, jak najszybciej zabierz je z trudnej sytuacji by mogło się uspokoić.

1. Ogon

Przestraszone szczenię podwija ogon między kończyny.

2. Pozycja

Szczenię może przyjmować niższą pozycję i odwracać głowę od tego, co powoduje u niego strach. Przez to może się wydawać, że chodzi ono bokiem. Może unosić przednią łapę, ziewać lub oblizywać się, co wskazuje na niepokój.

3. Uszy

Skierowane do tyłu uszy mogą być oznaką tego, że szczenię się boi.

4. Dźwięki

Jeśli szczenię się boi, może to również wyrażać poprzez skomlenie.

5. Oczy

Jeśli szczenię się boi, może unikać bezpośredniego patrzenia na to, co je zaniepokoiło.

Agresja obronna

Szczenięta zachowujące się w taki sposób odczuwają strach i będą się bronić, jeśli to zignorujemy i dalej będziemy wywierać na nie presję. Trzeba odczytywać mowę ciała szczenięcia, zostawiać mu przestrzeń i nie wymuszać na nim siłą oczekiwanego zachowania.

1. Ogon

Szczenię wykazujące agresję ofensywną może podwijać ogon między kończyny.

2. Pozycja

Szczenię wykazujące agresję obronną może przyjmować pozycję kuczną z podwiniętym ogonem. Sierść na grzbiecie i ogonie może być uniesiona i zwierzę może odchylać się do tyłu i przysiadać na kończynach.

3. Dźwięki

Warczenie to częsta oznaka zarówno zachowań obronnych, jak i agresywnych u szczeniąt.

4. Uszy

Jeśli szczenię wykazuje agresję obronną, jego uszy są często skierowane do tyłu i położone płasko na głowie.

5. Oczy

Oczy szczenięcia wykazującego agresję obronną mogą być szeroko otwarte, a źrenice — rozszerzone. Gdy szczenię się boi, prawdopodobnie nie będzie nawiązywało bezpośredniego kontaktu wzrokowego, ale ustawi ciało lub głowę w bok.

6. Pysk

Jeśli szczenię wykazuje agresję obronną, może odciągać do tyłu kąciki warg i pokazywać zęby.

Agresja ofensywna

Jeśli szczenię wykazuje zachowania agresywne, trzeba jak najszybciej ustalić co je wywołuje.

1. Ogon

Jeśli szczenię kieruje ogon do góry, może to być oznaka agresji. Sierść na ogonie może się także nastroszyć.

2. Pozycja

Szczenię wykazujące agresję ofensywną przyjmuje bardzo mocną postawę. Szczenię znajduje się w pozycji pionowej i pochyla się do przodu na przednich kończynach.

3. Dźwięki

Jeśli szczenię warczy na inne psy lub ludzi, jednocześnie pochylając się też do przodu, jest to oznaka agresji.

4. Uszy

Uszy szczenięcia wykazującego agresję ofensywną mogą być skierowane do przodu i maksymalnie uniesione.

5. Oczy

Jeśli szczenię wykazuje agresję, może patrzeć bezpośrednio na to, co wywołało jego zachowanie.

6. Pysk

Szczenię wykazujące agresję ofensywną odciąga do tyłu wargi i marszczy nos.

Zachęcanie do pożądanych zachowań

Szczenię rasy husky spacerujące po trawie wśród gałęzi

Ewolucja zachowania psa

Proces domestyfikacji, który sprawił, że pierwotnie dzikie psy stały się zwierzętami domowymi, spowodował również ogromne zmiany w naturalnym w zachowaniu tych zwierząt. Obecnie psy zazwyczaj nie muszą już samodzielnie zdobywać pokarmu ani poszukiwać schronienia, konieczne jednak stało się komunikowanie swoich potrzeb ludziom, czego psy uczą się już w okresie szczenięcym.

Interpretacja zachowań psów

Odkryj niektóre z powodów, które mogą kryć się za zachowaniem Twojego szczenięcia.

Szczenię może odczuwać niepokój gdy zostaje samo. Trzeba stopniowo przyzwyczajać psa do spokojnego pozostawania w samotności. Kiedy pies potrafi już spokojnie pozostawać sam w domu przez 30 minut, zwykle łatwiej jest mu zostać również na dłużej.

Może to wynikać z nudy lub ciekawości psa; niekiedy jednak może mieć związek z niektórymi chorobami. Zawsze jeśli niepokoi Cię zachowanie szczenięcia skonsultuj się z lekarzem weterynarii.

Przyczyną może być odczuwanie osamotnienia, niepokoju lub nudy, dlatego ważne jest zapewnienie zwierzęciu odpowiednich gryzaków i aktywności fizycznej. Zapobiegaj podgryzaniu niewłaściwych przedmiotów kierując uwagę psa na odpowiednie gryzaki. Nie należy nigdy karać psa za niewłaściwe zachowanie, bo często prowadzi to do jego nasilenia.

W przypadku niewystarczającej ilości zajęć i ruchu pies może w ten sposób wydatkować nadmiar energii. Szczenięta czasem też zakopują swoje zabawki lub gryzaki, więc obserwuj swojego psa podczas zabaw w ogrodzie. W upalne dni psy czasem chłodzą się kładąc się w świeżo wykopanej ziemi.

Intensywne dyszenie pojawia się gdy psu jest gorąco, ale może też być objawem stresu wywołanego dyskomfortem. Nadmierne dyszenie może też być objawem choroby, więc w razie potrzeby warto skonsultować się z lekarzem weterynarii.

Według niektórych szczenięta tarzają się w odchodach by ukryć swój własny zapach, co uznają za zachowanie pozostałe sprzed udomowienia psów. Inna opinia mówi, że psy zachowują się w ten sposób, bo po prostu sprawia im to przyjemność.

Nosy psów są zimne ze względu na wodę, która z nich paruje, ale kiedy to się nie dzieje nosy są ciepłe. Jednak nos psa nigdy nie powinien być suchy ani spierzchnięty. Jeśli masz w związku z tym jakieś wątpliwości skonsultuj się z lekarzem weterynarii.

Szczenięta potrafią utrzymać skupienie uwagi tylko przez krótki czas, zwłaszcza gdy uczą się nowych umiejętności. Dlatego rozpraszanie oznacza, ze sesje szkoleniowe są zbyt długie, wokół jest zbyt dużo bodźców lub ćwiczenie jest za trudne. Staraj się prowadzić sesje szkoleniowe nie dłużej niż pięć minut, wybierz spokojne i znajome miejsce oraz dopilnuj, by nic innego nie rozpraszało szczenięcia.

Takie zachowanie pojawia się najczęściej u szczeniąt poniżej szóstego miesiąca życia. Sugeruje się czasem, że przyczyną może być niedobór witamin, pasożyty wewnętrzne albo po prostu nuda.

Szczenię może odczuwać dyskomfort z wielu powodów, takich jak głód, osamotnienie, ból, nuda czy potrzeby fizjologiczne. Kontekst sytuacji oraz właściwe odczytanie mowy ciała psa pozwalają ustalić jego potrzeby w danym monecie.

Niekiedy uważa się, że jedzenie trawy pomaga psu wywołać wymioty, ale niekiedy psy po prostu lubią zjadać trawę.

Może to być wyrażeniem na przykład przynależności do grupy społecznej. Z kolei w nowych sytuacjach polizanie nieznajomego, może być próbą poznania i łagodzenia zamiarów obcego.

Najważniejsze jest w takiej sytuacji wykluczenie problemów zdrowotnych, należy więc skontaktować się z lekarzem weterynarii. Innymi przyczynami drżenia ciała może być stres, strach, ekscytacja albo odczuwanie zimna. Przypomnij sobie, okoliczności wystąpienia drgawek u psa, by spróbować znaleźć przyczynę.

Jeśli uważasz, że Twoje szczenię zachowuje się nieodpowiednio, skonsultuj się z behawiorystą lub lekarzem weterynarii.

Siedzące szczenię rasy jack russell terrier, na białym tle, zdjęcie czarno-białe

Zdrowie szczenięcia

Dowiedz się więcej o zdrowiu oraz dobrostanie twojego szczenięcia i naucz się rozpoznawać wczesne objawy choroby.

Zdrowie szczeniąt

Szkolenie szczenięcia

Poznaj zasady szkolenia psów i naucz szczenię pożądanych zachowań.

Szkolenie szczenięcia
 Zdjęcie czarno-białe, psy rasy jamnik podczas zabawy